Poems and Advertising (Marathi)

भाषेची कौशल्ये जाहिरात उद्योगात खूप उपयुक्त आहेत.  कधीकधी मला कविता आणि जाहिरातींवरील कार्यशाळेत जाण्याची संधी मिळाली. जाहिरात उद्योगात लेखकांची भूमिका जाणून घेतल्यामुळे मला आश्चर्य वाटले.  त्यातील एकाने असा मुद्दा मांडला की, "कविता म्हणजे काय? ते काय करते? तो एक समर्पक प्रश्न, आपण आपल्या रोजच्या गणितासाठी गणिताचा वापर करतो आणि त्याखेरीज आणखी बरेच काही. आम्ही मेंदूवर शस्त्रक्रिया करण्यासाठी विज्ञान वापरतो, किंवा रॉकेट बनवतो."  , जहाजे.हे सर्व एक उपयुक्त हेतू साध्य करतात. पण कविता कोणत्या हेतूने उपयोग करते? उत्तर जर तेथे असेल तर ते कदाचित कवितांमध्येच आहे. डब्ल्यूएच ऑडन यांनी लिहिलेली माझी आवडती कविता आयरिशच्या १ 39 39 in मधील मृत्यूची आठवण करून देते  कवी डब्ल्यूबी येट्स. असे केल्याने, हे सामान्यतः कविता म्हणजे काय, आपल्यासाठी काय अर्थ असू शकते आणि जर त्याचा काही उपयोग असेल तर या प्रश्नाकडे लक्ष वेधून घेते. "काव्यामुळे काही होत नाही", ऑडन लिहितात, "ते आहे  अस्तित्वात आहे / त्याच्या निर्मितीच्या खो where्यात जिथे कार्यकारी / कधीही स्वभाव बाळगू इच्छित नाही, दक्षिणेस वाहतात / एकाकीपणाच्या रेंजमधून आणि व्यस्त संक्षिप्ततेपासून. / आम्ही ज्या शहरांवर विश्वास ठेवतो आणि मरत असतो त्या शहरांमधून बचाव होते, / घडण्याचा एक मार्ग, एक  तोंड. "; मग हे काय आहे? कवी आपल्या निवडक स्वर सोडून देत आहे?  त्याच्या स्वत: च्या कवितांवर आणि संपूर्ण कवितांवर?  वर्षाच्या सुरूवातीला ही कविता लिहिली गेली ज्यामध्ये नंतर जग जागतिक युद्ध म्हणून ओळखल्या जाणा murder्या खुनी संघर्षात अडकले जाईल. हा एक अत्यंत महत्वाचा काळ होता.  निराशा  "सजीव राष्ट्राची प्रतीक्षा / प्रत्येकजण त्याच्या द्वेषाने वेगळा झाला ... / आणि दयाळूपणाचे सागर / प्रत्येक डोळ्यात लॉक केलेले आणि गोठलेले."  तर जागतिक संकटांच्या वेळी कवी आणि कवितेची कोणती भूमिका निभावली पाहिजे?  "एका श्लोकाच्या निर्मितीसह. / शापाचा एक व्हाइनयार्ड तयार करा ... / अंतःकरणाच्या वाळवंटात / उपचार हा कारंजे सुरू होऊ द्या. / त्याच्या दिवसांच्या तुरूंगात / स्तुती कशी करावी हे एक स्वतंत्र माणसाला शिकवा." "  शेवटच्या दोन ओळींमध्ये संपूर्णपणे कविता आणि काव्याचे सार आहे.  ऑडन ज्या दिवसांबद्दल लिहितो त्या दिवसांचा 'तुरूंग' म्हणजे केवळ विशिष्ट वेळ आणि ठिकाणच नाही तर सार्वत्रिक मानवी स्थिती, ताप आणि दररोज चिंता आणि भय आणि असुरक्षितेचा त्रास, ज्यामुळे आपल्याला दररोजच्या जीवनात व्यस्त ठेवले जाते.  आमच्या स्वत: च्या बनविण्याची एकान्त कारावास.  आज सर्वत्र (साथीचे रोग) साथीच्या (घोटाळे) आणि घोटाळे, सामाजिक व राजकीय संघर्ष यासारख्या आणखी कोणत्या बातम्या आणतील आणि या सर्वांचा माझ्यावर कसा परिणाम होईल??  फक्त बर्‍याचदा आमची मानसिक दृष्टी आशेच्या क्षितिजावर आधारित नसून आपण दररोज चालत असलेल्या अनिश्चित आणि धोक्याच्या दिशेने खाली ढकलली जाते, एक तुंग दृष्टी ज्यामुळे आपल्या काळातील तुरूंगात आपण मानवी आत्म्याच्या आवश्यक स्वातंत्र्यास गोंधळ घालतो.  संगीतासारख्या कविता हा धर्मनिरपेक्ष प्रार्थनेचा एक प्रकार आहे, आपल्यात जागरूकता वाढवणा to्या स्तुतीची प्रशंसा करतो .. प्रार्थनेप्रमाणेच कविता म्हणजे विसरलेल्या अत्यान्यास परत मिळवण्याचा एक मार्ग आहे. कविता म्हणजे काय? काहीच नाही.परिवर्तन करण्याशिवाय  अस्तित्वाचे उदात्तीकरण मध्ये अस्तित्वाचे आर्द्रता.  कवितांमध्ये आपण वस्तूंचे गौरव करतो तर जाहिरातींमध्ये आम्ही उत्पादने आहोत ही सेवा आहेत.  कविता हा सर्वोत्कृष्ट क्रमाने सर्वोत्तम शब्द आहे आणि जाहिरात म्हणजे उत्कृष्ट शब्दांद्वारे वस्तूंची जाहिरात करणे. पोम ही जीवनाची भावना असते आणि जाहिरातीद्वारे आपल्याला उत्पादन वाटते.  साहित्य हा समाजाचा आरसा आहे आणि जाहिरातींमध्ये आपल्याला मॉडेल समाज दिसतो.